Laryngomalacja


Laryngomalacja, czyli wrodzona wiotkość krtani to przypadłość, która często pojawia się w okresie niemowlęcym.  Jej przyczyną jest niedojrzałość chrzęstnych elementów, które tworzą krtań. Laryngomalacja to najczęstsza przyczyna świstu krtaniowego u małych dzieci, stanowi około 75% wszystkich przypadków. Schorzenie to często współwystępuje z refluksem żołądkowo-przełykowym.

Zdecydowanie częściej wrodzona wiotkość krtani występuje u chłopców. Widoczne objawy pojawić się mogą już w pierwszych dniach od porodu, jednak zdecydowanie częściej zauważyć je może po upływie kilku tygodni.

Objawy laryngomalacji

Laryngomalacja - zniekształcona nagłośniaPodstawowym objawem laryngomalacji jest świst krtaniowy. Schorzenie przyczynia się do blokowania dróg oddechowych, a odgłos świszczenia  powstaje przy nabieraniu powietrza w wyniku przechodzenia przez zapadnięte częściowo struktury, które tworzą przedsionek krtani.

Jednocześnie dziecko może wydawać nietypowe dźwięki, którym towarzyszy głośny terkoczący oddech. Schorzeniu często towarzyszyć mogą również objawy dysfagii – zgaga, trudności w karmieniu oraz niepokój, a także podekscytowanie w porach nocnych, problemy z przełykanie oraz charczenie.

Świst krtaniowy ulega nasileniu podczas głębokiego wdechu, przy leżeniu na plecach, a także przy wysiłku, np. podczas płaczu, przyjmowania przez dziecko pokarmu czy też przy pobudzeniu. Najczęściej zwężenie krtani nie jest wówczas na tyle silne, aby przyczynić się do trudności w oddychaniu. Jednak wystąpienie ostrej infekcji wirusowej lub też znaczny wysiłek fizyczny może się przyczynić do ataków duszności.

Przyczyny powstawania

Przyczyna powstawania laryngomalacji nie jest do końca poznana. Przypuszczalnie do schorzenia przyczyniać się może niedojrzałość niektórych połączeń nerwowych. Fakt, że refluks żołądkowo- jelitowy często towarzyszy laryngomalacji dodatkowo uwiarygodnia ten pogląd. Udokumentowane są także rodzinne przypadki występowania schorzenia, jednak do tej pory nie powiązano choroby z jakimkolwiek znanym genem.


Diagnostyka

Zazwyczaj diagnoza stawiana jest na podstawie wyników laryngoskopii bezpośredniej. Jednak badanie poza uzyskaniem wiarygodnego potwierdzenia wyklucza także możliwe inne przyczyny występowania dolegliwości. Szczególną uwagę zwraca się na ślady zarzucania treści żołądkowej do krtani, na zaczerwienienia oraz obrzęki krtani, a także na obecność resztek pokarmowych.  W około 15-60% przypadków pojawiają się współistniejące anomalie dróg oddechowych,  co wymaga najczęściej osobnego traktowania, z tego względu wykonuje się również zdjęcia RTG lub fluoroskopię.

Leczenie laryngomalacji

Laryngomalacja zazwyczaj nie wymaga leczenia chirurgicznego. Ustępuje samoistnie w przypadku 9 na 10 pacjentów przed ukończeniem 2  roku życia.

Objawy schorzenia najczęściej są nasilone do momentu ukończenia przez dziecko 9 miesiąca, w okresie tym występuje wzmożona aktywność dziecka, która ustępuje w okolicach drugiego roku życia. Gdy stan ogólny dziecka jest niezadowalający lub gdy występują powikłania najczęściej wykonuje się tak zwaną superaglottoplastykę, czyli podcięcie więzadeł nalewkowo-nagłośniowych oraz usunięcie nadmiernej ilości tkanki śluzowej. Cały zabieg przeprowadzany jest za pomocą lasera i endoskopu w znieczuleniu ogólnym.

Profilaktyka

Nie znane są możliwości zapobiegania laryngomalacji.

Powikłania

W laryngomalacji nagłośnia, która osłania wejście od przodu jest nadmiernie zgięta, fałdy nalewkowo-nagłośniowe są przysadziste oraz skrócone w osi strzałkowej, natomiast fałd międzynalewkowy posiada znaczną głębokość. Wszystkie te wymienione cechy zmniejszają światło jamy krtani oraz w cięższych przypadkach mogą prowadzić nawet do sinicy, duszności czy też zahamowania wzrostu.

Ocena artykułu
[Łącznie: 0 Średnio: 0]


Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: