Cukrzyca


Cukrzyca jest metaboliczną chorobą przewlekłą wywołaną przez brak lub nieprawidłowe działanie insuliny.  Charakteryzuje się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi, czyli tak zwaną hiperglikemią. Szczuje się, że w Polsce z cukrzycą zmaga się około 1,5 miliona osób.

Biorąc pod uwagę przyczyny i przebieg choroby można mówić o kilku rodzajach cukrzycy, najważniejsze z nich to cukrzyca typu 1 oraz cukrzyca typu 2. Wśród innych, rzadziej występujących typów wyróżnić można także cukrzycę kobiet ciężarnych oraz cukrzyce pojawiające się w przypadku uszkodzeń komórek trzustki przez zakażenia, substancje chemiczne czy też stosowane leki.

Cukrzyca może towarzyszyć również różnym zespołom genetycznym, np. zespołowi Downa, Turnera czy też Cushinga.

Objawy cukrzycy

Strzykawki do podawania insulinyDo najczęstszych obserwowanych objawów cukrzycy należą: senność, utrata wagi mimo stosowania normalnej diety, ogólne osłabienie organizmu, nasilone pragnienie i oddawanie zwiększonej ilości moczu. Pojawiają się również nudności i zmęczenie. Chorzy mogą cierpieć z powodu często nawracających infekcji narządów płciowych oraz zaburzenia ostrości widzenia. W przypadku zaawansowanej, nieleczonej cukrzycy pojawiać się może również zauważalny zapach acetonu w powietrzu wydychanym przez chorego.

Jednak podstawowym objawem wskazującym bezpośrednio na cukrzycę jest podwyższony poziom cukru we krwi. Poziom glukozy we krwi zależy od rodzaju cukrzycy i w związku z tym może być zależny od spożycia węglowodanów lub też nie.  O cukrzycy można mówić, gdy poziom glukozy we krwi na czczo przekracza 126mg/dl lub gdy 2 godziny po posiłku przekracza 200mg/dl.

Przyczyny powstawania

Obecnie wyróżnić można dwa podstawowe, najpowszechniejsze rodzaje cukrzycy, należą do nich cukrzyca typu 1 i 2. Przyczyny powstawania choroby są zależne od jej typu. Cukrzyca typu 1 nazywana jest również cukrzycą typu dziecięcego lub insulinozależną. Jedna z nazw choroby związana jest z faktem, że cukrzyca ta pojawia się głównie u dzieci i młodzieży. Powodowana jest ona przez całkowity brak insuliny wywołany przez uszkodzenie odpowiednich komórek trzustki. Proces ten nie został jeszcze do końca poznany, jednak wiadomo, że choroba uwarunkowana jest genetycznie, czego skutkiem są zaburzenia mechanizmów odpornościowych w efekcie których dochodzi do uszkodzeń komórek beta trzustki.

759 porad jak walczyć z cukrzycąCierpisz na cukrzycę? Sięgnij po publikację „759 porad jak walczyć z cukrzycą”. Książka to zbiór porad i wskazówek dla chorych na cukrzycę. Ponad 750 porad, które sprawią, że Twoje życie wskoczy na wyższy poziom jakości. Zmiany i modyfikacje zawarte w książce są niewielkie, aczkolwiek skuteczne w walce z cukrzycą. Dzięki temu nie musisz mieć dużych wyrzeczeń i jednocześnie dbasz o swoje zdrowie w każdym miejscu, w którym się znajdujesz. Publikacja ta powstała, aby pomóc pokonać cukrzycę. Zamów teraz książkę „759 porad jak walczyć z cukrzycą”.

Cukrzyca typu 2 nazywana jest również cukrzycą insulinoniezależną. Jest najbardziej powszechną postacią choroby.  Wśród przyczyn jej powstawania można wyróżnić zaburzenia wydzielania insuliny przez komórki trzustki lub zaburzenia w wykorzystaniu insuliny przez tkanki docelowe. Ta postać choroby pojawia się najczęściej u osób otyłych, starszych i z zaburzeniami metabolizmu. Początkowa faza choroby charakteryzuje się zwiększonym wydzielaniem insuliny, jednak nie jest to wystarczająca ilość dla zwiększonego zapotrzebowania organizmu, jest to tak zwana insulinoodporność.

Oba typy cukrzycy mają podłoże genetyczne, a więc ryzyko wystąpienia choroby jest większe wśród osób spokrewnionych z cukrzykami. Czynnikiem, który również sprzyja pojawieniu się cukrzycy jest wiek. Dlatego osoby, które ukończyły 45 rok życia, a ponad to mają inne predyspozycje do wystąpienia choroby powinny przynajmniej raz w roku badać poziom cukru we krwi. Pojawieniu się choroby sprzyja także nadciśnienie tętnicze, siedzący tryb życia, nieprawidłowe odżywianie się, otyłość, przewlekłe choroby wątroby i trzustki, zbyt wysoki poziom cholesterolu we krwi oraz nagła utrata wagi. Choroba pojawia się również dużo częściej u osób, które miały w przeszłości zaburzenia tolerancji glukozy.

Dosyć często pojawia się także cukrzyca kobiet ciężarnych, jednak ustępuje ona zaraz po porodzie.

Diagnostyka

Rozpoznanie cukrzycy zwłaszcza tej typu 1 nie jest trudne i opiera się zazwyczaj na dokładnej obserwacji towarzyszących chorobie objawów. W przypadku cukrzycy typu 2 zadanie to może być nieco trudniejsze, ponieważ jej objawy nie są już tak charakterystyczne. Mogą się wówczas pojawić objawy takie jak grzybica, suchość w jamie ustnej, problemy z widzeniem, świąd sromu oraz infekcje skórne. Aby potwierdzić diagnozę należy wykonać odpowiednie badanie, które polega na sprawdzeniu poziomu glukozy we krwi. Warto podkreślić, że u wielu osób mimo wysokiego poziomu cukru nie zauważa się objawów choroby.

Leczenie cukrzycy

Leczenie cukrzycy typu 1 związane jest głównie z podawaniem odpowiednio dobranych dawek insuliny tak, aby poziom cukru we krwi był zbliżony do poziomu u osób zdrowych. Terapia ta polega na wstrzykiwaniu dawek insuliny ustalonych przez lekarza kilka razy dziennie o określonych porach. Inną metodą leczenia tego typu cukrzycy jest ciągła infuzja insuliny za pomocą pompy insulinowej.  Jednak metoda ta jest stosunkowo rzadko stosowana przez wzgląd na jej wygórowane koszty oraz wymagania odpowiedniej samokontroli od chorego. Pompy insulinowe są najczęściej wykorzystywane do leczenia chorych na cukrzyce kobiet ciężarnych.

W przypadku cukrzycy typu 2 leczenie polega na obniżeniu wysokiego poziomu cukru we krwi. Ważne jest również systematycznie kontrolowanie ciśnienia tętniczego oraz poziomu cholesterolu. Aby to osiągnąć leczenie powinno opierać się nie tylko na stosowaniu odpowiednich leków i insuliny, ale także przestrzeganiu diety oraz wykonywaniu ćwiczeń fizycznych zaleconych przez lekarza. Ma to szczególne znaczenie w przypadku osób otyłych, u których po zastosowaniu diety i ćwiczeń przyjmowanie leków może się okazać niepotrzebne.

Profilaktyka

Jak w większości chorób tego typu profilaktyka cukrzycy opiera się głównie na prowadzeniu zdrowego stylu życia.  Bardzo ważne jest stosowanie zbilansowanej diety oraz regularna aktywność fizyczna. Elementy te są szczególnie istotne w przypadku osób mających predyspozycje do pojawienia się otyłości oraz prowadzących siedzący tryb życia.

Powikłania

Powikłania w tej chorobie pojawić się mogą u wszystkich pacjentów, a w ich zapobieganiu ważną rolę odgrywa kontrola poziomu glukozy we krwi, leczenie nadciśnienia tętniczego i zaburzeń gospodarki tłuszczowej organizmu. Do najpoważniejszych powikłań cukrzycy należą:

Retinopatia cukrzycowa jest bardzo często występującym powikłaniem. Powodowana jest przez uszkodzenia naczyń siatkówki oka, rozrost tkanki łącznej, czy też wylewy do ciała szklistego. W poważnych stanach może prowadzić nawet do ślepoty.

Równie częstym powikłaniem jest także neuropatia cukrzycowa. Jej objawy mogą być znacznie zróżnicowane w zależności od miejsca uszkodzenia układu nerwowego. Do najczęstszych objawów można zaliczyć: osłabienie mięśni, zaburzenia czucia powierzchniowego i głębokiego, osłabienie lub zanik odruchów nerwowych, parestezje oraz zanik tkanek w obszarach zajętych zniszczeniem nerwów.

Choroba cukrzycowa nerek nazywana również nefropatią cukrzycową rozwija się w różnych stadiach cukrzycy a jej objawy nasilają się wraz z trwaniem choroby. Na początku pojawiają się niewielkie uszkodzenia nerek, przez które do moczu dostają się małe cząsteczki białek stan ten określa się, jako mikroalbuminurię. Z czasem objawy się nasilają, a do moczu zaczynają dostawać się coraz większe cząstki białek, co określa się już, jako białkomocz. Ponadto u cukrzyków pojawiają się również zakażenia układu moczowego, które osłabiają funkcjonowanie nerek, z czasem dochodzi do włóknienia tych narządów i pojawienia się niewydolności. W ciężkich przypadkach konieczne stają się dializy, a w przypadku niektórych chorych przeszczep nerki.

W przypadku stopy cukrzycowej dochodzi do neuropatii czuciowej, co powoduje uszkodzenia na stopach ze względu na brak reakcji bólowej na wszelkie urazy, pojawia się również miażdżyca naczyń krwionośnych, która prowadzi do niedokrwienia stóp. Stopie cukrzycowej często towarzyszą owrzodzenia, martwica skóry, zapalenia kości, zgorzel, zwichnięcia oraz złamania. Konieczna w tym przypadku może być amputacja palców, stóp lub nawet całych kończyn.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: