Włókniak


Włókniaki są łagodnymi nowotworami, które powstają z tkanki łącznej. Wielkość tych zmian waha się najczęściej od 2 milimetrów do 1 centymetra. Włókniaki nie są groźne, jednak konieczne jest ich różnicowanie ze złośliwymi zmianami skórnymi. Można wyróżnić:

  • włókniaki miękkie:
    • brodawczaki,
    • tłuszczaki,
    • znamiona komórkowe miękkie,
  • włókniaki twarde:

Włókniak na skórzeWłókniaki dotyczyć mogą nie tylko tkanki podskórnej. Mogą pojawiać się także w okolicach stawów, gdzie wywodzą się z torebki stawowej lub też ze ścięgien. Włókniaki umiejscawiać mogą się również w sercu – włókniaki brodawkowate rozwijają się najczęściej w okolicach zastawek serca. Włókniaki pojawiać się mogą również w przełyku, w jelicie krętym, w okolicach tkanek śródpiersia czy też gruczołu piersiowego.

Liczne włókniaki, a także nerwiakowłókniaki powstają miedzy innymi we wrodzonej dermatozie określanej, jako zespół Recklinghausena. W przypadku tej choroby całe ciało pacjenta usiane jest guzami mającymi charakter włókniaków.

Objawy włókniaków

Włókniaki miękkie to nowotwory o wrodzonym charakterze, jednak mogą pojawić się w różnym wieku. Zmiany te są miękkimi guzami lub też guzkami, zazwyczaj zwisają workowato i za pomocą ucisku palcem dają się wprowadzić z powrotem w głąb skóry. Najczęściej są liczne, ich barwa jest taka sama jak barwa skóry lub trochę ciemniejsza. Drobne włókniaki bardzo często pojawiają się na skórze karku oraz szyi, a także w okolicach pachwin i pod pachami, szczególnie u starszych kobiet. Nie ustępują samoistne.

Włókniaki twarde to odczynowe zmiany włókniste, ich powstawanie nie jest zależne od wieku. Najczęściej są pojedyncze i  mniejsze od włókniaków miękkich. Umiejscawiają się na skórze i razem z nią przesuwają się względem podłoża, w przeciwieństwie do włókniaków miękkich, włókniaków twardych nie da się za pomocą ucisku odprowadzić w głąb skóry. Zmiany te najczęściej pojawiają się na kończynach, a częstość ich występowania wzrasta razem z wiekiem.

Przyczyny powstawania

Przyczyna powstawania włókniaków nie została do końca poznana.

Diagnostyka

Zdiagnozowanie włókniaków nie jest trudne. Często wystarczające jest obejrzenie zmiany przez lekarza.

Leczenie włókniaków

Decyzja o podjęciu leczenia zależna jest od lokalizacji włókniaka. Zmiany pojawiające się w okolicach twarzy są najczęściej usuwane ze względów estetycznych.  Włókniaki zazwyczaj nie wymagają leczenia, jednak gdy stanowią przyczynę dyskomfortu pacjenta mogą być usuwane:

  • chirurgicznie,
  • elektrochirurgicznie,
  • laserowo,
  • kriochirurgiczne.

Niestety trzeba liczyć się z tym, że włókniaki mogą odrastać. Najpopularniejszą metodą usuwania włókniaków jest elektrochirurgia, wykorzystując tę metodę zmiany są odcinane lub też wypalane. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, a pozostałe niewielkie ranki należy utrzymywać w czystości oraz suchości. Ranki można przemywać wodą utlenioną, a czasami konieczne jest także stosowanie odpowiedniej zasypki. Laserowe usunięcie zmiany wiąże się z podobnym postępowaniem pacjenta. Natomiast po zabiegu chirurgicznym konieczne jest stosowanie opatrunków oraz zmienianie ich w gabinecie lekarskim. W metodzie kriochirurgicznej wykorzystuje się punktowe działanie czynnika wymrażającego. Metoda ta nie powoduje powstawania blizn.

Profilaktyka

Zapobieganie włókniakom nie jest możliwe.

Powikłania

Włókniaki mogą stanowić przyczynę znacznego dyskomfortu, szczególnie gdy pojawiają się w widocznych miejscach, np. na twarzy czy na powiekach lub też w miejscach ucisku odzieży, np. pod biustonoszem.

Włókniaki mogą być także przyczyną nadżerek, podrażnień lub też innych uciążliwych zmian. Wówczas zalecane jest ich usunięcie.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: