Pelagra


Pelagra określana także jako rumień lombardzki to choroba wynikająca z niedoboru witaminy B3. Nazwa pelagra pochodzi od jednego z objawów choroby i oznacza szorstką skórę. Jeszcze do lat 30. XX wieku pelagra była chorobą śmiertelną, obecnie występuje przede wszystkim w rejonach świata zagrożonych głodem. Jednak jej przypadki znane są także w krajach rozwiniętych, gdzie dotyczy osób cierpiących z powodu choroby alkoholowej.

Objawy pelagry

Pelagra - rumień lombardzkiWśród objawów pelagry wymienić można:

  • zapalenie skóry dotyczące przede wszystkim odsłoniętych części ciała – twarz oraz dłonie,
  • choroby skórne takie jak: egzema, trądzik, owrzodzenie warg, przebarwienia, zwiększona wrażliwość na działanie światła słonecznego, obrzęki skórne, rumienie i pęcherze skórne oraz wypadanie włosów,
  • wysypka pigmentacyjna pojawiająca się symetrycznie na skórze narażonej na działanie promieni słonecznych,
  • podwyższone stężenie glukozy we krwi,
  • nudności i wymioty,
  • zaparcia oraz biegunki, a także inne objawy związane z przewodem pokarmowym, np. zapalenie jamy ustnej i języka,
  • problemy z oddychaniem, astmę oskrzelową oraz skurcze oskrzeli,
  • zaburzenia koordynacji ruchów ciała – ataksje,
  • otępienie wynikające z niedoboru witaminy B3 oraz z jej wpływu na ośrodkowy układ nerwowy,
  • agresję i nadmierne pobudzenie,
  • bóle głowy i migreny,
  • bezsenność,
  • osłabienie,
  • uczucie odrętwienia
  • mrowienie i skurcze kończyn,
  • kłopoty z chodzeniem,
  • niedokrwistość,
  • objawy alergiczne.

Już przy lekkim niedoborze niacyny pojawiają się wysypki, zapalenia skóry, a także pogorszenie pamięci. Charakterystyczne dla pelagry są także zaburzenia nastroju takie jak apatia czy depresja lub też przeciwnie – drażliwość, nadmierne pobudzenie oraz wybuchy złości.

Przyczyny powstawania

Przyczyną powstawania pelagry jest niedobór niacyny, która określana również bywa witaminą B3 lub PP. Do choroby przyczynia się także niedobór innych witamin, głównie A, C oraz witamin z grupy B.

Diagnostyka

Do rozpoznania choroby prowadzą przede wszystkim charakterystyczne objawy.

Leczenie pelagry

Leczenie pelagry opiera się głównie na podawaniu wysokich dawek niacyny. W razie znacznego niedoboru konieczne jest przyjmowanie tej witaminy w tabletkach. Przy niewielkich niedoborach lub też w celu uzupełnienia poziomu witaminy lekarz zalecić może stosowanie diety bogatej w produkty zawierające znaczne ilości witaminy B3.Wśród takich produktów wymienia się przede wszystkim: chude mięsa i ryby, a także podroby – serca i wątróbki. Produktami pochodzenia roślinnego bogatymi w niacynę są również: groch, fasola, pełne ziarna, orzechy ziemne i masło orzechowe, migdały, banany, brzoskwinie i suszone daktyle.

Jednym z objawów pelagry są zmiany skórne, z tego względu dermatolodzy poza przepisanymi maściami oraz kremami często zalecają swoim pacjentom suplementację witamin z grupy B . Zdarza się także, że pelagra powodowana jest przez ogólny niedobór witamin, czyli przez ogólną awitaminozę. Wówczas konieczne jest uzupełnianie także niedoborów witamin A oraz C.

Profilaktyka

W celu zapobiegania pelagrze zaleca się przede wszystkim stosowanie zdrowej, zbilansowanej diety obfitującej w witaminy z grupy B.

Powikłania

Początkowo chorobie towarzyszą przede wszystkim lekkie objawy skórne, a także ze strony przewodu pokarmowego czy też bezsenność. Jednak w miarę zwiększania się niedoboru witaminy B3 objawy choroby nasilają się i uniemożliwiają normalne funkcjonowanie. W skrajnych przypadkach pelagra prowadzić może do śmierci.

Ocena artykułu
[Łącznie: 0 Średnio: 0]


Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: