Łysienie telogenowe


Łysienie telogenowe jest formą łysienia niebliznowaciejącego, w wyniku którego dochodzi do zwiększonego, rozproszonego wypadania włosów. Istnieje również chroniczna forma tej choroby.

Łysienie telogenowe jest jedną z częstszych przyczyn wypadania włosów u mężczyzn i kobiet. O tego typu łysieniu można mówić, gdy wydłuża się faza spoczynku włosów.

Objawy łysienia telogenowego

Łysienie telogenowe objawia się długotrwałą, ponad sześciomiesięczną utratą włosów. Poza wypadaniem włosów, chorobie nie towarzyszą inne objawy. Z tego względu samo zdiagnozowanie dolegliwości może być trudne.

Przyczyny powstawania

Dziewczyna z brązowymi włosamiCykl wzrostu włosa można podzielić na dwie fazy – fazę wzrostu, czyli anagenową oraz fazę odpoczynku określaną jako faza telogenowa. Czas trwania tych faz jest zależny od indywidualnych uwarunkowań, jednak faza anagenu trwa około trzech lat, natomiast telogenu około 3 miesięcy. Podczas trwania fazy telogenu włosy znajdujące się w mieszkach włosowych odpoczywają, natomiast w momencie przejścia w fazę anagenu zostają one wypchnięte przez nowe włosy. We właściwych warunkach w fazie telogenu znajduje się od 5 do 15% włosów. O łysieniu telogenowym można mówić, gdy w fazę spoczynku przechodzi większa część włosów znajdujących się na skórze głowy.

Do tej pory nie wskazano jednoznacznie przyczyny łysienia telogenowego. Jednak wśród przyczyn łysienia tego rodzaju dopatruje się przede wszystkim:

  • napięć hormonalnych i metabolicznych,
  • ostrych chorób, którym towarzyszy wysoka temperatura,
  • stanów powodujących obciążenie organizmu, takich jak: urazy, zabiegi operacyjne czy poród,
  • czynników psychogennych – wzmożone napięcie nerwowe czy też stres,
  • niedoborów pokarmowych – np. stosowanie drakońskich diet czy też niedobory żelaza,
  • zmian hormonalnych,
  • zatruć metalami ciężkimi,
  • chorób chronicznych, takich jak guzy czy toczeń rumieniowaty,
  • przyjmowania niektórych leków, między innym beta-blokerów czy też środków przeciwkrzepliwych i retinoidów,
  • alergicznych wysypek skóry głowy,
  • chorób skórnych, takich jak łuszczyca oraz zapalenie łojotokowe,
  • chorób zakaźnych, ostrych infekcji oraz chorób przewlekłych – zakażenie wirusem HIV.

Wymienione wyżej czynniki, to jedynie przykład możliwych przyczyn łysienia telogenowego. Jednak należy zauważyć, że wiele z wymienionych czynników jest odwracalnych, np. przyjmowanie leków czy niedobory pokarmowe. Wówczas wypadanie włosów zaczyna się mniej więcej 3 miesiące po zadziałaniu czynnika, po wyeliminowaniu go odbudowa włosów następuje po około 6 miesiącach.

Łysienie telogenowe związane ze stresem może pojawiać się nie tylko w wyniku nagłych przypadków, np. w wyniku zagrożenia życia, lecz także w wyniku wysokiego, przewlekłego napięcia emocjonalnego. Dotyczy to wielu pracujących osób, a skutkuje przestrojeniem organizmu i wydzielaniem wielu substancji mających negatywny wpływ na włosy.

W dzisiejszych czasach bardzo rzadko spotyka się niedobory witaminowe, jednak przez stosowanie drakońskich diet często występują niedobory mikroelementów, takich jak cynk czy żelazo, co odbija się na wyglądzie paznokci i włosów.

Metale ciężkie dostając się do naszego organizmu odkładają się w nim, w następstwie czego upośledzają pracę wielu narządów. Do łysienia prowadzić mogą przede wszystkim tal, ołów oraz arsen. Jednak zatruciom tymi pierwiastkami towarzyszą często zdecydowanie poważniejsze objawy niż tylko wypadanie włosów.

Mimo, ze choroba występuje u osób obu płci, w różnym wieku, to można wyodrębnić pewne grupy osób, które są zdecydowanie bardziej podatne na zachorowanie. Wśród czynników, które mogą sprzyjać łysieniu telogenowemu wymienić można między innymi wiek, płeć, wykonywany zawód czy też ekspozycję na czynniki drażniące.

Zdecydowane częściej to kobiety zgłaszają się do lekarza z powodu utraty włosów. Przyczyną może być fakt, że utrata włosów u kobiet powoduje zdecydowanie większy dyskomfort psychiczny. Jednak należy pamiętać, że to właśnie kobiety są bardziej narażone na wahania hormonalne, np. podczas ciąży czy przy stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych.

Łysienie telogenowe może dotyczyć osób w każdym wieku, nawet małych dzieci, u których jest to najczęstsza przyczyna utraty włosów. Jednak wydaje się, że najbardziej narażone są osoby powyżej 30-40 roku życia. Jest to związane między innymi ze zwiększonym narażeniem na czynniki obciążające organizm, np. stres.

Niektóre zawody są zdecydowanie bardziej narażone na rozwinięcie się łysienia telogenowego. Są to głównie zawody, które cechuje zwiększona ekspozycja na sytuacje lub też substancje mogące predysponować do utraty włosów. Między innymi są to zawody związane ze zwiększonym napięciem emocjonalnym, złą dietą oraz niewłaściwym trybem życia. Do łysienia telogenowego predysponować może także miejsce pracy, wiążące się ze stałym kontaktem z chemicznymi substancjami toksycznymi czy też metalami ciężkimi. Wypadanie włosów jest wówczas częstym objawem, który pojawia się po przekroczeniu bezpiecznych stężeń tych substancji.



Do łysienia telogenowego przyczynić się może zachwianie równowagi organizmu. Można o nim mówić u pacjentów, którzy cierpią z powodu innych chorób. Łysienie telogenowe występuje przede wszystkim u pacjentów cierpiących szczególnie z powodu chorób zakaźnych, autoagresyjnych oraz chorób układu hormonalnego. Stany zapalne oraz odpowiedź układu immunologicznego wiąże się z wydzielaniem przez organizm wielu różnych substancji oraz przekaźników, które mają przygotować organizm do walki z patogenami. Wydzielanie tych substancji jest dla organizmu szokiem i może powodować również wypadanie włosów oraz zatrzymanie cyklu ich wzrostu.

Podobnie dzieje się u pacjentów z przewlekłymi stanami zapalnymi, np. z toczniem układowym czy też z reumatoidalnym zapaleniem stawów. W tej grupie osób chorych występują przede wszystkim kobiety.

Diagnostyka

Diagnoza postawiona może być na postawie wykonanego trichogramu skóry głowy. Polega on na wyrwaniu dwóch próbek po około 30-50 włosów z dwóch miejsc na owłosionej skórze głowy. Dzięki trichogramowi możliwa jest dokładna ocena fazy wzrostu włosów. Charakterystyczny dla łysienia telogenowego jest wzrost ilości włosów znajdujących się w fazie spoczynku, do nawet 70%. W normalnych warunkach, w fazie spoczynku znajduje się około 5-15% włosów. Czasami zalecana jest także biopsja skóry głowy.

Inną metodą jest zbieranie włosów podczas ich mycia, a w dalszej kolejności ich liczenie oraz mierzenie. Dzięki temu możliwe jest wykrycie oraz rozróżnienie łysienia telogenowego oraz androgenowego, nawet wówczas gdy u chorego występują oba rodzaje łysienia.

Przy diagnostyce łysienia telogenowego bardzo ważny jest zebrany wywiad. Istotnych danych o istniejącym problemie dostarczyć mogą lekarzowi informacje o przyjmowanych lekach, współwystępujących chorobach, diecie oraz o stylu życia. Szczególnie istotne mogą być nagłe zmiany, na przykład przejście na dietę.

Leczenie łysienia telogenowego

Łysienie telogenowe najczęściej ustępuje samoistnie, z tego względu postępowanie lecznicze przy tym schorzeniu ogranicza się najczęściej do wsparcia psychicznego. Gdy przyczyną utraty włosów są niedobory pokarmowe, to konieczna może okazać się konsultacja dietetyczna. W tym przypadku najczęściej zaleca się uzupełnianie niedoborów żelaza, wyklucza się natomiast z diety nadmierne ilości witaminy A.

Zdarza się niestety, że w niektórych przypadkach łysienie jest nieodwracalne, wówczas pacjenci mają ograniczone możliwości terapii. Możliwe jest stosowanie środków wzmacniających włosy, jednak ich skuteczność nie jest w pełni potwierdzona. Inne terapie, takie jak transplantacja włosów również są mało skuteczne.

Profilaktyka

Profilaktyka łysienia telogenowego obejmuje przede wszystkim prawidłową dietę, zdrowy tryb życia oraz unikanie czynników stresogennych. W przypadku zdiagnozowania łysienia telogenowego konieczna jest zmiana trybu życia, wówczas bardzo często objawy choroby zaczynają znikać, a włosy odrastać.

Powikłania

Łysienie telogenowe nie prowadzi do całkowitej utraty włosów lecz tylko do przerzedzenia. Bardzo często po ustąpieniu czynników wywołujących utratę włosów, zaczynają one odrastać.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: