Łysienie rozlane


Łysienie rozlane jest stanem chorobowym dotyczącym przede wszystkim kobiet. Pojawia się najczęściej między 30 a 50 rokiem życia. Dla łysienia rozlanego charakterystyczne jest wypadanie włosów rozpoczynające się od szczytu głowy lub też okolic czoła. Jednak nawet w wymienionych miejscach nigdy nie dochodzi do całkowitego wyłysienia lecz tylko do przerzedzenia włosów.

Objawy łysienia rozlanego

Głównym objawem łysienia rozlanego jest nadmierna  utrata włosów. W przypadku łysienia tego typu nie dochodzi do powstawania blizn. Zdarza się, że chorobie towarzyszy zniekształcenie paznokci.

Profil kobietyDodatkowo pojawić się mogą:

  • nadmierny łojotok,
  • łupież,
  • świąd skóry głowy,
  • uczucie napięcia skóry głowy,
  • łamliwość włosów.

Jednak nie jest to regułą.

Przyczyny powstawania

Najczęstszymi przyczynami łysienia rozlanego są:

  • zaburzenia hormonalne, szczególnie działanie męskich hormonów płciowych, zmiany hormonalne związane ze stanem menopauzy, nadczynność i niedoczynność tarczycy oraz niedoczynność przysadki,
  • stany stanowiące znaczne obciążenie dla organizmu, głównie urazy, poród czy też zabiegi operacyjne,
  • czynniki takie jak stres oraz nadmierne napięcie nerwowe,
  • niedobory żywieniowe – stosowanie restrykcyjnych diet, niedobory żelaza,
  • stosowanie niektórych leków – chemioterapia przeciwnowotworowa, przyjmowanie retinoidów, leków przeciwzakrzepowych, przeciwpadaczkowych oraz beta-blokerów.
  • nadmierna ekspozycja na promieniowanie,
  • choroby zakaźne takie jak ostre infekcje czy też zakażenie wirusem HIV,
  • zatrucia, między innymi zatrucia metalami ciężkimi,
  • przewlekłe procesy zapalne, np. toczeń układowy,
  • stosowanie nieodpowiednich do skóry głowy kosmetyków.

Łysienie rozlane może być także dziedziczone.

Diagnostyka

W diagnostyce łysienia rozlanego wykorzystuje się przede wszystkim badania historii przypadków łysienia tego rodzaju w rodzinie oraz testy krwi – testy określające funkcjonowanie tarczycy, testy na poziom żelaza. Określa się również poziom cynku w surowicy, a także wykonuje badania serologiczne syfilisu. Gdy przyczyna utraty włosów nie jest jasna konieczne może być wykonanie biopsji skóry głowy. Łysienie rozlane często jest mylone z wczesnymi stanami łysienia androgenowego.

Często wykorzystywanym badaniem jest także trichogram. Polega na mikroskopowej analizie próbek włosów pobranych z czterech lub pięciu okolic owłosionej skóry głowy. W badaniu ocenia się zarówno mieszki włosowe, jak i łodygę włosa.

Łysienie rozlane jest trudne do zdiagnozowania. Często mimo podjęcia rzetelnych działań, nie udaje się jednoznacznie zidentyfikować przyczyny utraty włosów.


Leczenie łysienia rozlanego

Leczenie łysienia rozlanego jest bardzo skomplikowane i często czasochłonne. Aby podjąć skuteczną terapię konieczne jest najpierw poznanie przyczyny wywołującej nadmierne wypadanie włosów. W przypadku, gdy łysienie powodowane jest przez inną chorobę, konieczne jest leczenie choroby podstawowej. Zaleca się także zmianę diety oraz stylu życia. Powinno się przede wszystkim spożywać produkty bogate w żelazo, bo przede wszystkim to niedobór tego składnika powoduje łysienie rozlane. Dieta powinna być także uzupełniana w witaminę E.

Profilaktyka

Nie każdej przyczynie łysienia rozlanego można zapobiec. Jednak kluczowym elementem profilaktyki tego schorzenia powinna być zbilansowana, bogata w składniki odżywcze dieta oraz aktywny tryb życia. Zalecane jest także w miarę możliwości unikanie stresujących sytuacji.

Powikłania

Łysienie tego rodzaju nie prowadzi do całkowitego wyłysienia. Łysienie rozlane ostre rozwija się do 6 miesięcy, natomiast po upływie tego czasu nadmierne wypadanie włosów ustaje i zaczynają one samoistnie odrastać. Najczęściej objawy łysienia rozlanego znikają po 3 miesiącach.

VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: