Naczyniak limfatyczny


Naczyniaki limfatyczne, określane także jako chłonne są zmianami posiadającymi charakter łagodnego nowotworu. Zmiany te wywodzą się z naczyń limfatycznych, które są drogą dostawana się płynu tkankowego do układu krążenia.

Naczyniaki chłonne to zmiany występujące niezbyt często. Tworzą się zdecydowanie rzadziej niż naczyniaki krwionośne. Zazwyczaj obecne są już od momentu urodzenia, lecz zdarzają się również przypadki, gdy zmiany pojawiają się w późniejszym wieku. Naczyniaki limfatyczne mogą charakteryzować się przebiegiem przewlekłym.

Naczyniak limfatyczny torbielowatyWśród podstawowych postaci naczyniaków limfatycznych wymienia się:

Naczyniaki limfatyczne najczęściej znajdują się na skórze i na błonach śluzowych. Znacznie rzadziej dotyczą narządów wewnętrznych, takich jak krezka jelitowa i jelito oraz przestrzeń zaotrzewnowa.

Objawy naczyniaków limfatycznych

Objawy, które towarzyszą naczyniakom limfatycznym uzależnione są od typu zmiany. Naczyniaki chłonne zwykłe, czyli kapilarne charakteryzują się najczęściej:

  • występowaniem zmian w dołach pachowych, na karku, szyi oraz twarzy, a czasami również na języku,
  • występowaniem przezroczystych pęcherzyków wypełnionych płynem,
  • zmiany zazwyczaj są obecne już po urodzeniu, ale mogą także pojawić się na innym etapie życia.

W przypadku naczyniaków chłonnych jamistych wśród objawów można wymienić:

  • zlokalizowanie zmian w dołach pachowych i na karku, a także w przestrzeni zaotrzewnowej i w okolicach narządów płciowych,
  • głębokie położenie guzowatych tworów – czasami są one nieotorebkowane i pokryte powierzchniowo przezroczystymi pęcherzykami, naczyniaki te zmniejszają się pod wpływem ucisku.

Naczyniakom, które znajdują się w przewodzie pokarmowym oraz w drogach oddechowych towarzyszyć mogą problemy z oddychaniem i mówieniem, a także trudności w przełykaniu. W takich przypadkach konieczna jest szybka pomoc lekarska. Szybkiej interwencji wymagają również zmiany gwałtownie się powiększające, co najczęściej związane jest z krwotokiem do wnętrza naczyniaka, a także zmiany z objawami zakażenia.

Przyczyny powstawania

Powstawanie naczyniaków chłonnych związane jest z nadmiernym namnażaniem się komórek śródbłonkowych, które tworzą ścianę naczyń limfatycznych. Naczynia chłonne rozrastając się tworzą struktury pęcherzykowe, guzowate lub też skutkują rozlanym powiększeniem oraz zniekształceniem okolicy, w której się znajdują. Jednak przyczyna prowadząca do tej anomalii nie została poznana w wystarczającym stopniu. Wiadome jest jedynie, że istotną rolę odgrywają tutaj zaburzenia genetyczne.


Diagnostyka

Naczyniaki chłonne, które występują na skórze są bardzo charakterystyczne, z tego względu do ich rozpoznania potrzebne jest zazwyczaj jedyne fizykalne badanie lekarskie. Lekarz w czasie takiego badania będzie chciał uzyskać dodatkowe informacje o czasie powstania naczyniaka czy też jego tempie wzrostu. Dzięki temu możliwe jest przewidywanie dalszego przebiegu choroby oraz zaplanowanie odpowiedniego leczenia.

Zdiagnozowanie naczyniaka dużo trudniejsze jest w przypadku zmian znajdujących się w narządach wewnętrznych. Do wykrycia zmian tego typu dochodzi najczęściej przez przypadek, podczas wykonywania badań obrazowych z innych wskazań (np. podejrzenie innej choroby). Wśród najczęściej wykonywanych badań wymienia się przede wszystkim:

  • Badanie ultrasonograficzne, czyli USG – jest to badanie szczególnie pomocne przy wykrywaniu naczyniaków narządów wewnętrznych jamy brzusznej, szczególnie jelita, krezki oraz śledziony. Badanie przeprowadzane jest na czczo. Oznacza to, że pacjent na 8 godzin przed badaniem nie może przyjmować napojów, ani spożywać żywności. Nie powinno się także palić papierosów. Czynności te pozwalają na dokładniejsze zobrazowanie struktury narządów wewnętrznych. Badanie ultrasonograficzne jest bardzo szybkie, proste i nieinwazyjne. Niestety badanie USG nie zawsze pozwala na dokładne zobrazowane naczyniaka, zdarza się, że na ekranie zmiany widoczne są jako powiększenie całego lub części narządu lub też jako guz. Wówczas wykonuje się dokładniejsze badania, takie jak tomografia komputerowa lub też rezonans magnetyczny.
  • Tomografia komputerowa z podaniem środka kontrastowego – badanie pozwala na wykrywanie naczyniaków znajdujących się w każdym narządzie wewnętrznym. Jednak podczas tomografii komputerowej wykorzystywane jest promieniowanie rentgenowskie i z tego względu nie powinno być ono wykonywane u kobiet w ciąży. Szczególne środki ostrożności powinny być zachowane także w przypadku alergików, ponieważ podanie środków kontrastowych wywołać może u nich reakcję uczuleniową, czasami charakteryzującą się bardzo poważnym przebiegiem. Badanie to podobnie jak USG wykonywane jest na czczo, umożliwia to uniknięcie zachłyśnięcia się treścią pokarmową przez osoby badane na skutek reakcji uczuleniowej lub też w wyniku powstania skutków ubocznych jej leczenia.
  • Rezonans magnetyczny z podaniem środka kontrastowego – badanie to może być uzupełnieniem USG i tomografii komputerowej, szczególnie w przypadku wątpliwości diagnostycznych. Środek kontrastowy wykorzystywany w tym badaniu znacznie rzadziej wywołuje reakcje alergiczne. Badanie rezonansem magnetycznym nie może być jednak wykonywane w przypadku osób posiadających rozrusznik serca czy też jakiekolwiek inne metalowe elementy umieszczone na stałe w swoim ciele, takie jak protezy czy też niektóre rodzaje plomb stomatologicznych.

Leczenie naczyniaków limfatycznych

Zdarza się, że niektóre naczyniaki, szczególnie te, które powstały we wczesnych latach życia mogą znikać samoistnie. Możliwe jest jednak także w tych przypadkach przyspieszanie wchłaniania zmian poprzez stosowanie ucisku.

Pewna cześć naczyniaków limfatycznych charakteryzuje się przebiegiem przewlekłym. Wówczas w celach leczniczych wykorzystuje się najczęściej zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zmiany. Jest to szczególnie zalecane, gdy:

  • zmiana znajduje się w drogach oddechowych lub też pokarmowych,
  • naczyniak powoduje zaburzenia w normalnym funkcjonowaniu organizmu,
  • w przypadku naczyniaków dołów pachowych, gdzie występują zaburzenia sprawności ruchowej,
  • w przypadku zakażenia zmiany.

Usunięcie naczyniaka chłonnego powinno być brane pod uwagę także w przypadku powodowania defektów kosmetycznych, co ma miejsce na przykład przy naczyniakach chłonnych twarzy.

Profilaktyka

Zapobieganie powstawaniu naczyniaków limfatycznych nie jest aktualnie możliwe.

Powikłania

Naczyniaki limfatyczne są zmianami nowotworowymi łagodnymi  i same nie stanowią większego zagrożenia. Jednak czasami przez wzgląd na lokalizację oraz rozmiary mogą w znaczny sposób upośledzać normalne funkcjonowanie osoby chorej.

Naczyniaki limfatyczne występują najczęściej w powłokach ciała. Gdy posiadają znaczne rozmiary mogą przyczyniać się do powstawania zniekształceń lub też do powiększania części ciała. Czasami ze względu na lokalizację naczyniaki mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie, np. zmiany guzowate pachy.

Naczyniaki limfatyczne często dotyczą także błon śluzowych. W przypadku zmian o znacznych rozmiarach znajdujących się w jamie ustnej mogą powstawać znaczne trudności podczas mówienia, połykania czy tez oddychania.

Naczyniaki obecne w przełyku mogą powodować trudności w połykaniu. Natomiast zmiany w drogach oddechowych poprzez upośledzenie drożności mogą przyczyniać się do utrudnień w oddychaniu oraz do powstawania duszności.

W przypadku znacznych zmian na skórze, które są obecne na niej przez wiele lat dojść może do zaniku znajdujących się obok kości.

Naczyniaki znajdujące się w innych narządach mogą powodować ich powiększenie lub też poprzez ucisk wywoływać zaburzenia w funkcjonowaniu. Jednak najczęściej naczyniaki narządów wewnętrznych nie dają żadnych objawów.

Ocena artykułu
[Łącznie: 0 Średnio: 0]


Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: