Co musisz wiedzieć o technice liftingu SMAS

closeup of a cute young woman lips

Ponad sto lat po pierwszej zarejestrowanej rytidektomii (np. Liftingu) techniki chirurgiczne przeszły długą drogę w kierunku naturalnych, długotrwałych rezultatów.

Technicznym terminem liftingu jest „rytytektomia”, która pochodzi od starożytnych greckich słów „zmarszczka” (rhytis) i „wycięcie” (ektome). I choć nadal trwa debata na temat tego, co stanowi pierwszą na świecie rytidektomię, to przynajmniej sto lat temu w Europie na prośbę pacjentki. Wszystko to oznacza, że ​​kobiety (a później mężczyźni) są zainteresowani chirurgicznym usuwaniem zmarszczek od co najmniej 100 lat. Na szczęście techniki liftingu twarzy przeszły w tym czasie długą drogę.

Tradycyjne zabiegi pierwotnie dotyczyły jedynie zwiotczenia skóry, ale skóra nie jest tam, gdzie jest problem. To zejście tkanki w głąb skóry wraz z dewolumizacją twarzy, którą w większości próbujemy naprawić. Modernizacja OG polegała całkowicie na odciągnięciu skóry do tyłu, ograniczając ilość korekcji i dając efekt naciągnięcia. Jak wyjaśnia dr Jason, powód zacieśnienia skóry twarzy prowadzi do słabych rezultatów jest trzykrotnie:

  • Zaciśnięta skóra z czasem zaczyna się ponownie rozciągać
  • Zbyt duże napięcie w skórze powoduje bardziej widoczne blizny
  • Po prostu ściąganie skóry napiętej „nie przywraca objętości i wypukłości” pacjenci tracą z wiekiem W celu usunięcia tych niedociągnięć chirurgowie plastyczni twarzy w latach 70. XX wieku wymyślili termin „powierzchowny układ mięśniowo-naczyniowy” (SMAS) w celu opisania warstwy tłuszczu oraz tkankę łączną, która leży między skórą a mięśniami twarzy i zaczęła eksperymentować z technikami, które mogłyby unieść i ujędrnić twarz w bardziej naturalny sposób. Dzisiaj ewolucja operacji opartych na SMAS stała się złotym standardem nowoczesnych liftingów twarzy.

SMAS Facelift

W technice liftingu znanej jako plateracja, chirurdzy plastyczni wykonują szew SMAS w sposób stopniowy, który jest ciasno napięty i przymocowany do bardziej stabilnej głębokiej tkanki, aby uzyskać efekt uniesienia. Ale są czynniki komplikujące. Kiedy skóra jest ponownie przykryta zszywanym SMAS, wiązanie leżącej poniżej tkanki może czasami powodować widoczne nieprawidłowości w dolnych policzkach pacjenta.

Aby wyeliminować ryzyko niespójności konturu, dzisiejsi chirurdzy kosmetyczni zasadniczo polegają na odmianach techniki liftingu znanej jako SMASectomy, która wykorzystuje zarówno ruchome, jak i nieruchome części SMAS. Nad boczną częścią twarzy, bliżej ucha, SMAS staje się sztywniejszy, a gdy poruszasz się do przodu w kierunku środka twarzy, staje się bardziej mobilny. Aby uniknąć efektu poduszek poduszkowych, który często wytwarzają szwy łączące, zamiast tego usuwamy kawałek tkanki na styku ruchomego i nieruchomego SMAS, podnosimy ruchomą część i mocujemy do nieruchomej części blisko ucha.

W rezultacie zwiotczała tkanka i zwiotczała skóra dolnej części twarzy i obszaru żuchwy zostają podniesione. Chirurdzy usuwają nadmiar skóry i są w stanie ukryć szwy w naturalnych szczelinach i fałdach wokół ucha.

Procedura SMAS

Należy dostosować każdą procedurę chirurgiczną do unikalnych potrzeb swoich pacjentów i nie ma „odpowiedniego wieku” na lifting twarzy. Skąd wiesz, że jesteś dobrym kandydatem? Kiedy zauważysz oznaki starzenia, które najlepiej rozwiązać za pomocą liftingu. Ogólnie rzecz biorąc, rozmowy na temat liftingu twarzy rozpoczynają się od pacjentów po 50. roku życia.

Chirurdzy plastyczni dość często łączą lifting twarzy o wysokim SMAS z liftingiem szyi (w celu złagodzenia nadmiaru skóry szyi) i procedurami, takimi jak usuwanie podpoliczkowej tkanki tłuszczowej i / lub przeszczep tłuszczu (w celu rozwiązania problemów z rozkładem objętości związanym ze starzeniem się twarzy). Tymczasem lifting brwi może odświeżyć górną część twarzy, aby zrównoważyć dolny lifting twarzy.

Zaletą głębokiego liftingu płaszczyzny jest to, że jest mniej traumatyczna dla powierzchownych warstw skóry, ponieważ większość operacji chirurgicznych odbywa się głębiej. Zwykle prowadzi to do mniej siniaków i lepszego leczenia.

Należy zauważyć, że oprócz ryzyka związanego ze znieczuleniem ogólnym, lifting twarzy wiąże się z niewielkim ryzykiem uszkodzenia nerwów, które może powodować niewielką nierówność, gdy pacjent się uśmiecha. Wynika to z manipulacji mięśnia, który może zaburzać nerw twarzowy, ale rzadko jest trwały. Bardziej niepokojący dla pacjentów po liftingu jest szansa na rozwój krwiaka. Chociaż krwiak nie ma wpływu na długoterminowy wynik pacjenta, gdy jest właściwie leczony, może pozostawić nieleczony dramatyczny wpływ na proces powrotu do zdrowia. Twarz jest bardzo naczyniowa. Za każdym razem, gdy unosisz tkanki i uwalniasz wszystkie te przywiązania, otwierasz dużą przestrzeń, w której możesz nadmiernie krwawić. Znieczulenie i adrenalina w sali operacyjnej obniżają ciśnienie krwi i zwężają naczynia krwionośne, więc kiedy to się zużyje, a naczynia krwionośne otworzą się, musimy uważnie monitorować ciśnienie krwi.

PODZIEL SIĘ